POCHODZENIE Dziko rosnące passiflory można spotkać na terenie Ameryki Północej i Południowej, w Indiach Zachodnich, na Galapagos, w Afryce, Azji i Australii, ale w większości przypadków rosną tam za sprawą człowieka. W rzeczywistości 95% znanych nam obecnie gatunków passiflor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej, zaś pozostałe 5% przypada na Amerykę Północną (P. incarnata, jedyny gatunek passiflory pochodzący ze Stanów Zjednoczonych), Azję i Australię (na przykład P. aurantia, P. cinnabarina, czy P. herbertiana). Wbrew dość powszechnemu wiązaniu passiflor z Afryką, gdzie uprawia się głównie P. edulis, jak dotąd nie odkryto ani jednego gatunku pochodzącego z tego kontynentu. Naturalnym siedliskiem passiflor są lasy deszczowe Ameryki Południowej, o czym należy pamiętać przy ich uprawie. Ponieważ muszą walczyć o dostęp do światła z bujną roślinnością tych terenów, są na ogół szybkorosnącymi pnączami, wymagającymi wysokich temperatur i dużej wilgotności powietrza, choć nie zawsze dużej ilości światła. POWRÓT